Ατομική εκπαίδευση και πολυεπιστημονικότητα. Ο ρόλος του νηπιαγωγείου.

Σε μια αυτοκινητοβιομηχανία όπου ένας από τους στόχους είναι η κατασκευή εργονομικών καθισμάτων, η αποτελεσματική συνεννόηση των ορθοπεδικών και των μηχανικών που θα συνεργαστούν για να κατασκευάσουν ένα κάθισμα σταθερό, εργονομικό και ασφαλές είναι απαραίτητη. Αν ο μηχανικός δεν έχει σαφή εικόνα και στέρεες γνώσεις στην ανθρώπινη ανατομία, θα είναι δύσκολο να πλησιάσει την αντίληψη του γιατρού για το θέμα, και να βρει τη χρυσή τομή ανάμεσα στους περιορισμούς που τίθενται από τη φύση των ταυτόχρονα τιθέμενων και ανακυπτόντων προβλημάτων προς επίλυση από αυτούς τους δύο ή και περισσότερους ακόμα κλάδους μελέτης. Για παράδειγμα, ο γιατρός μπορεί να έχει βρει την πιο άνετη θέση για το σώμα του οδηγού, αλλά οι διαστάσεις του καθίσματος να επηρεάζουν την αεροδυναμική ή το βάρος του οχήματος, πράγμα που πρέπει να ξέρει ο μηχανολόγος, γιατί αυτές οι παράμετροι επηρεάζουν την κατανάλωση καυσίμου και την εκπομπή ρύπων, παράγοντες που πρέπει να είναι κάτω από το ανεκτό επίπεδο ώστε το αυτοκίνητο να πάρει άδεια μαζικής παραγωγής και ταυτόχρονα να παραμείνει οικονομικό, ώστε να πουλάει και να κρατήσουν όλοι οι εργαζόμενοι τις δουλειές τους. Η φύση του γενικού προβλήματος (ένα καλό κάθισμα αυτοκινήτου) είναι μια πολυπαραγοντική εξίσωση που λύνεται χρησιμοποιώντας πολυεπιστημονική γνώση. Η δε επαφή με άλλους κλάδους, διευκολύνει την απομονοδρόμηση της σκέψης ενός μηχανικού, τον βοηθά να μπαίνει περισσότερο στο μυαλό των επιστημόνων άλλων κλάδων και να κατανοεί βαθύτερα τη δομή της σκέψης τους και τους περιορισμούς που κι εκείνοι αντίστοιχα αντιμετωπίζουν, κάνοντας τη συνεννόηση ευκολότερη και τις διαπροσωπικές σχέσεις πιο ποιοτικές, αποτελεσματικές και ευχάριστες. Κάθε επαγγελματίας νιώθει πιο άνετα και καλά στο χώρο εργασίας όταν ξέρει πως οι συνεργάτες του κατανοούν τα προβλήματά του και αυτό δημιουργεί καλό κλίμα στην ομάδα.

   Σε έρευνά του ο King (2012) προτείνει ακριβώς μια  τέτοια στρατηγική για την αναμόρφωση της τεχνολογικής εκπαίδευσης: Μηχανολόγους πολυεπιστημονικά εκπαιδευμένους ώστε να είναι ικανοί να χρησιμοποιούν τις εξειδικευμένες γνώσεις τους στη μηχανολογία για να λύνουν προβλήματα που ακουμπούν σε δύο ή περισσότερους επιστημονικούς κλάδους (δηλαδή ακριβώς αυτό που συμβαίνει στην επαγγελματική καθημερινότητα ενός μηχανολόγου). Όμως στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση ο διαχωρισμός των κλάδων είναι αρκετά ενισχυμένος και ιδιαίτερα δύσκαμπτος σε τυχόν αναδιαμορφώσεις. Ο χώρος όπου οι αλλαγές είναι πιο εύκολες στην υλοποίηση παραμένει το νηπιαγωγείο. Η επαφή των παιδιών με προβλήματα αποεξειδίκευσης, που συμβαίνει κατά κόρον στο νηπιαγωγείο και το δημοτικό, βοηθά το παιδί να αποκτήσει μια πολύπλευρη εικόνα για τις παραμέτρους που επηρεάζουν μια προβληματική κατάσταση. Θέλει δηλαδή να ανοίξει ένα μεγάλο λάκκο με τον εκσκαφέα του, αλλά ο βραχίονας έσπασε, και τώρα έχει δύο επιλογές: να παρακαλέσει το φίλο του να του δανείσει το δικό του για λίγο (ανάπτυξη ικανότητας διαμόρφωσης ποιοτικών διαπροσωπικών σχέσεων) ή να φυλάξει τα χρήματα που του δίνει η γιαγιά κάθε εβδομάδα για να πάρει ένα καινούριο εκσκαφέα στο τέλος του μήνα (ανάπτυξη ικανοτήτων στοχοτοποθέτησης, προοπτικής απεικόνισης του μελλοντικού εαυτού και αυτοπειθαρχία στη διαχείριση των οικονομικών του πόρων για την επίτευξη ενός αποτελέσματος στο μέλλον).

 Θωμόπουλος Διονύσης